امروز : دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ - 2016 December 5
۱۴:۰۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 93532
تاریخ انتشار: ۱۴ تیر ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۰
تعداد بازدید: 11
خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ با اینکه در نظام جمهوری اسلامی؛ مسئولین جدای از مردم نیستند و نباید آنها را تافته‌ای جدا بافته از متن ...

خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس ـ با اینکه در نظام جمهوری اسلامی؛ مسئولین جدای از مردم نیستند و نباید آنها را تافته‌ای جدا بافته از متن و بطن جامعه دانست، اما گاهی موقعیت‌های اجتماعی (به‌خصوص در سطوح میانی) برای افراد ضعیفُ‌النفس، کم‌ظرفیت، فرصت‌طلب و منافق (دارای ظاهر و باطن متفاوت) شرایطی را فراهم می‌سازد که پس از کسب پست و مقام اداری و سازمانی، به‌راحتی تمام اصول‌ و ارزش‌های اسلامی و اجتماعی را زیر پاگذاشته و با تمام وجود بندگی هوای‌ نفس و شیطان عماره را پذیرا می‌شوند و در برخی از موارد چنان در این منجلاب غرق می‌شوند که هیچ راه نجاتی برایشان متصور نیست.

این‌گونه افراد را می‌توان در چند گروه دسته‌بندی کرد؛ گروه اول کسانی هستند که اگرچه از ابتدا مسیر انحرافی را می‌پیموده‌اند، اما در برخورد با اجتماع به شکل کاملاً منافقانه، چهره‌ای موجه از خود بروز داده‌ و معمولاً پس از دست‌یافتن به قدرت، چهره واقعی خود را آشکار می‌سازند، گروه دیگر شامل کسانی است که قبل از ورور به عرصه قدرت و سیاست، مشکل چندانی نداشتند، اما ذاتاً مستعد انحراف بوده و به‌تدریج آلوده‌ی آفت‌های موقعیت‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی شده‌اند و گروه سوم کسانی هستند که ادعای مسلمانی بر زبان دارند، اما به علت فهم نادرست و برداشت‌های کاملاً شخصی از اصول و مبانی اسلامی، عمداً یا سهواً در مسیر انحرافی گام می‌گذارند.

اگرچه بروز بخش قابل توجهی از ناهنجاری‌ها در این زمینه را می‌توان حاصل بازی‌های سیاسی و جریانات حزبی، باندی، جناحی و قوم و قبیله‌ای و در نهایت، ناشی از شناخت ناکافی و انتخاب نادرست افراد جامعه در جریان انتخابات مختلف دانست و اگرچه کسب شرایط مطلوب در این زمینه متناسب با ویژگی‌های مسئولین و مدیران وقت در هر دوره متفاوت و با فراز و فرود فراوان مواجه بوده است، اما همانگونه که اشاره شد، اکثر ناهنجاری‌های موردنظر، معلول ضعف ایمان و برتری هوای نفس کسانی است که پس از رسیدن به موقعیت‌های سیاسی و اجتماعی، نقش و وظیفه اصلی خود در خدمت به جامعه و همکیشان خود را به فراموشی سپرده و با بروز رفتارها متفاوت و دور از انتظار، به تدریج از مردم و دیگر مسئولین خدمتگذار فاصله گرفته‌اند.

قطعاً به همین دلیل است که؛ رهبر معظم انقلاب اسلامی در راستای رسالتی که بر عهده دارند، همواره و در طول سنوات مختلف، مسئولین و مدیران نظام را به داشتن تقوای الـهی توصیه و آنان را از غفلت در انجام وظایف اصلی خود بر حذر داشته‌اند، از جمله در جریان دیدار با اعضای هیئت دولت در تاریخ  6/6/92 با تواضع تمام ابتدا خودشان را متذکر می‌شوند و چنین بیان می‌کنند: «من و امثال من اگر خودمان صادق باشیم، مى‌توانیم مردم را صادق بار بیاوریم. اگر خود ما اسیر هوى‌ و هوس نباشیم، مى‌توانیم مردم را آزاد از هوى‌ و هوس بار بیاوریم. اگر ما شجاع باشیم، مى‌توانیم مردم را شجاع بار بیاوریم. اگر من و امثال من اسیر هوى‌ و هوس و دنبال طمع و بنده و ذلیلِ ترس و طمع خود بودیم، نمى‌توانیم مردم را با فضایل بار بیاوریم.»

همانگونه که اشاره شد، ایشان پیوسته بر این موضوع یعنی ضروت برخورداری مسئولین و سایر کسانی که به عنوان مدیران نظام حکومتی، نقش رهبری و الگو‌سازی در جامعه را بر عهده دارند، از ارزش‌ها و مؤلفه‌های اخلاق و رفتار اسلامی تأکید داشته و به‌خصوص در ابتدای کار مسئولین قوای سه‌گانه در هر دوره  این موارد را یادآور شده‌اند، ایشان در تاریخ 8/6/84 نیز در دیدار با مسئولین وقت نظام فرمودند: «...برادران و خواهران عزیز! این صراط براى من و شما خیلى حساس است. ما مسؤولیم. ما با آدمهاى معمولىِ کوچه و بازار فرق داریم. ما چه نماینده‏ى مجلس باشیم، چه عضو دولت باشیم، چه مدیر فلان بخش نظامى باشیم، چه بخش قضایى باشیم، همین که شما آقایان و خانمها مسؤولان بخش‌هاى مختلف هستید، کار من و شما سخت است. ما اگر تخطى و لغزش پیدا کنیم و اشکالى در کارمان پیدا شود، ضررش فقط به خود ما نمى‏رسد؛ ضررش به جمع وسیعى مى‏رسد. ما اگر کم‏کارى و کوتاهى کنیم، کشور ضرر مى‏کند. ما اگر خداى نکرده از هواى نفس خود در تصمیم‏گیرى‏ها پیروى کنیم، از رفیق‏بازى و خط‌بازى و عدم ملاحظه‏ى ارزش‌هاى حقیقى تبعیت کنیم، کشور صدمه مى‏بیند. کار ما سخت است. ما بیشتر از دیگران باید به فکر جهنم و عبور از این صراط دشوار باشیم. این چند سال مسؤولیت، ابدى نیست. نماینده‏ى مجلس هستید، عضو دولت هستید، وزیرید، مدیرید؛ این سه سال، چهار سال، پنج سال، ده سال مى‏گذرد. اگر این چند سال را دندان روى جگر بگذارید و دنبال کسب پول، دنبال درآمدهاى نامشروع، دنبال رانت‏خوارى، دنبال استفاده‏ى از امکانات دولتى و دنبال تعرض به بیت‏المال نباشید - این‏که خیلى دشوار نیست - آن وقت «انّ الّذین سبقت لهم منّا الحسنى اولئک عنها مبعدون». «هذا یومکم الّذى کنتم توعدون»؛ فرشتگان الهى پیش متقین و مؤمنین مى‏آیند و مى‏گویند این همان روز شماست؛ همان روزى است که وعده و مژده‏ى آن را انبیاء در طول تاریخ به مؤمنین داده‏اند. لذت ببرید؛ «ادخلوا الجنّة». ما بیشتر از دیگران باید مراقب باشیم و بیشتر از دیگران از جهنم بترسیم. آتش دوزخ کسانى را که مسؤولیت مضاعف دارند، بیشتر تهدید مى‏کند تا آدمهاى معمولى که خودشان هستند و بار مسؤولیت خودشان در دایره‏ى خیلى محدود و کوچکى. وضع ما سخت‏تر است....».

از نظر ایشان نه تنها رفتار اجتماعی مسئولین در برخورد با جامعه حائز اهمیت است، بلکه رفتار فردی مسئولین را نیز در این زمینه مؤثر دانسته و در همان سخنرانی می‌افزایند: «نکته‏ى بعد، توجه به ساده‏زیستى است. یکى از شعارهاى خوب آقاى احمدى‏نژاد مسأله‏ى ساده‏زیستى است. این شعار، شعار بسیار مهمى است؛ این را نباید دست‏کم گرفت. یک وقت هست که ما در زندگى شخصى خود مثلاً حرکت اشراف‏گونه‏یى داریم بین خودمان و خدا؛ که اگر حرام باشد، حرام است؛ اگر مکروه باشد، مکروه است؛ اگر مباح باشد، مباح است؛ اما یک وقت هست که ما جلوى چشم مردم یک مانور اشرافى‏گرى مى‏دهیم؛ این دیگر مباح و مکروه ندارد؛ همه‏اش حرام است؛ به‏خاطر این‏که تعلیم‏دهنده‏ى اشرافى‏گرى است به: اولاً زیردست‏هاى خودمان، ثانیاً آحاد مردم به این کار تشویق مى‏شوند. ما نباید مردم را به این کار تشویق کنیم. ممکن است در داخل جامعه کسانى پولدار باشند و ریخت و پاش کنند - البته این کار بدى است، ولى به خودشان مربوط است - اما ریخت و پاش ما اولاً از جیبمان نیست، از بیت‏المال است؛ ثانیاً ریخت و پاش ما مشوق ریخت و پاش دیگران است. واقعاً «النّاس على دین ملوکهم». ملوک در این‏جا به معنى پادشاهان نیست که بگوییم ما پادشاه نداریم؛ نه، ملوک شماها هستید؛ النّاس على دین ماها».

معظم‌له در در این سخنرانی با اشاره به مصادیق تاریخی افزودند: «در یکى از تاریخ‏ها خواندم زمانى که ولیدبن‏عبدالملک خلیفه شده بود، چون خیلى اهل جمع‏کردن ثروت و جواهرات و اشیاء قیمتى بود، مردم کوچه و بازار وقتى به همدیگر مى‏رسیدند، مکالماتشان از این قبیل بود: آقا! فلان لباس را آوردند، شما خریدید؟ آقا! فلان نگین را فلان کس آورده، شما خریدید؟ یعنى مردم همه‏اش راجع به خرید و فروش وسایل و اشیاء زینتى و امثال اینها حرف مى‏زدند. بعد از ولید، سلیمان‏بن‏عبدالملک خلیفه شد. او اهل ساختمان‏سازى بود و به کاخ‏سازى و ساختمان‏سازى خیلى عشق مى‏ورزید. این مورخ مى‏گوید مردم حتّى وقتى براى نماز به مسجد مى‏آمدند، یکى مى‏گفت: آقا! شما کار ساختمانىِ منزلتان را تمام کردید؟ دیگرى مى‏گفت: آقا! شما فلان خانه یا زمین را خریدید؟ دیگرى مى‏گفت: آقا! شما آن دو اتاق را اضافه کردید؟ حرفهایشان همه از این قبیل بود. بعد از این دو نفر، عمربن‏عبدالعزیز آمد. او اهل عبادت بود. مورخ مى‏گوید مردمِ کوچه و بازار وقتى به هم مى‏رسیدند، یکى مى‏گفت: آقا! راستى شما دیروز دعاى ماه رجب را خواندید؟ دیگرى مى‏گفت: آن دو رکعت نماز را خواندید؟ بنابراین رفتار ماها یک تأثیر قهرى در رفتار مردم دارد. ساده‏زیستى بسیار چیز خوبى است».

ایشان در پایان این سخنرانی جمع حاضر را اینگونه مورد خطاب قرار می‌دهند: «برادران عزیز و خواهران عزیز! بارتان سنگین و کارتان دشوار است. اگر خوب عمل کنید، اجرتان دو برابر است؛ اما اگر خداى نکرده بد عمل کنید، مؤاخذه‏تان هم دو برابر است.» و این تذکرات هوشمندانه رویکرد و روندی است که در فرآیند رهبری امت اسلامی، هیچگاه از نظر ولی‌امر مسلمین دور نمانده و صرفنظر از میزان توفیق مسئولین در دستیابی به این هدف الهی، بارها و بارها به اَشکال مختلف تکرار شده و همچنان تداوم دارد.

عارف وارسته حضرت آیت‌الله جوادی آملی نیز در این رابطه در یکی از سخنرانی‌هایشان می‌فرمایند: «مسئولان که رهبران فکری و اسلامی جامعه هستند به منزله قوای فکری یک بدن هستند، یعنی به منزله چشم و گوشند، به منزله عقل و هوشند، به منزله فطرت و فکرند که بدن را اداره می‌کنند ... در جریان رابطه روح و بدن، هر رازی که در روح پیدا باشد بدن عکس‌العمل نشان می‌دهد. اگر گفتند ظاهر مردم، باطن مسئولان است، بر اساس این تحلیل است، اگر جمهوریت و اسلامیت بر اساس تحلیل دقیق عمیق فلسفی، رابطه روح و بدن است، ظاهر مردم، باطن مسئولان است. اگر شما بخواهید مسئولی را در جامعه بشناسید، مردم را نگاه کنید».

کلام آخر اینکه بهبود شرایط جامعه منطبق با اهداف انقلاب اسلامی، مستلزم همکاری متقابل مردم و مسئولین است، اما بی‌شک همانطور که رهبر معظم انقلاب اسلامی مکرراً تأکید کرده‌اند، نقش اصلی بر عهده مسئولین و مدیران کشور است و این مفهوم بدان معنا است که مردم متدین و انقلابی ایران اسلامی نه تنها نباید عملکرد نادرست برخی از مدیران نالایق و فرصت‌طلب را بهانه تغییر رفتار اسلامی و انسانی خود قرار دهند، بلکه باید با اصرار ورزیدن بر فریضه ارزشمند امربه‌معروف و نهی از منکر، همچون گذشنه مانع از انحراف معدود مسئولینی شوند که خواسته یا ناخواسته در انجام و وظایف و ایفای درست نقش خود کوتاهی نموده‌اند و از سوی دیگر مدیران و مسئولین نیز مُکلفند ضمن مراقبت دائمی رفتار و عملکرد خود و با درک درست رسالتی که بر عهده دارند، به معنای واقعی کلمه؛ نقش الگوسازی اسلامی در حوزه وظایف و مسئولیتی که پذیرفته‌اند را بر عهده بگیرند.

بدیهی است که کم‌توجهی به این نکته مهم؛ علاوه بر تحت‌الشعاع قرار دادن دستاوردهای عظیم انقلاب اسلامی در بخش‌های مختلف، به مرور زمان، بی‌اعتمادی مردم نسبت به مسئولین و در نهایت عقوبت اُخروی و چه‌بسا دنیوی مسئولین خطاکار را در پی خواهد داشت و این وظیفه مسئولین محترم سه قوه است که ضمن توجه ویژه به توصیه‌های رهبری و با اتکاء به اصل شایسته‌سالاری و اتخاذ تدابیر کاملاً عملی و کاربردی، از گسترش هرگونه نابسامانی در نظام مدیریتی کشور، جلوگیری نمایند.

انتهای پیام/ 
برچسب ها:
آخرین اخبار