امروز : جمعه ۳۱ شهریور ۱۳۹۶ - 2017 September 22
۱۸:۱۴
ادموند
کمک مالی
کانال پیروان موعود
موسسه قاف
جنبش
کد خبر: 97093
تاریخ انتشار: ۲۴ تیر ۱۳۹۳ - ساعت ۰۶:۰۱
تعداد بازدید: 12
به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس  به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی  اندیشکده استراتفور، «جورج  فریدمن» در یادداشتی  به بررسی ...

به گزارش خبرگزاری پیروان موعود به نقل از خبرگزاری فارس  به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی  اندیشکده استراتفور، «جورج  فریدمن» در یادداشتی  به بررسی درگیری‌های غزه و احتمال گسترش آن در جبهه داخلی پرداخته است.

فریدمن در این یادداشت مدعی شده است که جنگی که هم‌اکنون در غزه جاریست، در بیست و یکم ماه جولای و پس از ناپدید شدن سه نوجوان اسرائیلی در کرانه باختری در ماه پیشین آغاز گردید. رژیم صهیونیستی در سیزدهم ژوئن خبر ناپدید شدن این سه کودک را اعلام کرد و در فاصله کوتاهی پس از آن، حماس را متهم به آدم‌ربایی کرد. در چهاردهم ژوئن، حماس سه راکت به سمت منطقه «هاف اشکلون» شلیک کرد. به دنبال آن رژیم اسرائیل به شهروندان فلسطینی در بیت المقدس حمله‌ور شد. در هشتم جولای، رژیم اسرائیل خبر از آغاز عملیات «صخره سخت»  علیه نیروهای حماس داد. حماس نیز یک موشک با برد بیشتر را به سمت تل‌آویو پرتاب کرده و اسرائیل هم بدنبال آن حملات هوایی خود علیه غزه را افزایش داد.

به گفته فریدمن در این مرحله، بنظر می‌رسد که اسرائیل به اندازه کافی نیرو و تجهیزات نظامی برای حمله به غزه به حالت آماده‌باش در آورده است. با این حال، رژیم اسرائیل تاکنون هنوز اقدامی برای گسترش جنگ در جبهه داخلی صورت نداده است. درگیری‌ها در حال حاضر در حد حملات هوایی و انجام برخی عملیات‌های ویژه توسط تکاورهای اسرائیلی و از سوی دیگر پرتاب راکت به مواضع اسرائیل توسط حماس باقی مانده است.

اگر بخواهیم از نقطه نظر نظامی به قضیه نگاه کنیم، کل ماجرا به هدف غزه مبنی بر ایجاد بازدارندگی در مقابل اسرائیل باز می‌گردد. عملیات «سرب مذاب» در 2008 و اوایل  2009 بشدت اوضاع را در غزه بهم ریخته بود و حماس هیچ گزینه‌ای بجز تلاش در راستای تحمیل تلفات به رژیم صهیونیستی نداشت. اما میزان تلفات در آن عملیات توان برقراری بازدارندگی برای حماس را نداشت.

حماس به تکمیل تجهیزات نظامی خود و تهیه راکت‌هایی با برد بیشتر پرداخت. آخرین نسل از راکت‌هایی که حماس در اختیار دارد می‌تواند مرکز تراکم جمعیتی اسرائیل یعنی مرکز مثلث بیت‌المقدس، حیفا و تل آویو را هدف قرار دهد. با این حال آن‌چه که حماس در اختیار دارد، موشک نیست بلکه راکت است  و این بدان معنیست که راکت‌هایی که حماس در اختیار دارد فاقد سیستم هدایت‌گر بر روی خود می‌باشد. بنابراین اصابت آن‌ها به هدف پس از شلیک قطعی نیست. با در نظر گرفتن این محدودیت، حماس امیدواراست که بتواند با در اختیار داشتن راکت‌هایی با برد متفاوت،‌میزان تلفات را در سرزمین‌های اشغالی افزایش دهد و بدین ترتیب در مقابل رژیم صهیونیستی به نوعی بازدارندگی دست یابد.

بنا بر اظهارات افسران نیروی هوایی رژیم صهیونیستی تهدید به پرتاب راکت از جانب غزه کارساز بوده است. اسرائیل در مورد محل ذخیره این راکت‌ها و پایگاه‌هایی که راکت‌های مزبور از آن‌ها شلیک می‌شود هیچ اطلاعاتی در دست ندارد. در اطراف غزه تونل‌های عمیق و پیچ‌ در پیچی حفر شده که ضمن دشوار ساختن عملیات جاسوسی، توانایی اسرائیل برای پیدا کردن محل نگهداری این راکت‌ها و بمباران هوایی آنها رامحدود می‌‌کند.

اسرائیل به دنبال نابودسازی توانمندی راکتی حماس است. مطلوب‌ترین شرایط برای رژیم تل‌آویو نابود کردن این راکت‌ها با استفاده از عملیات هوایی است. اما بنظر می‌رسد علی‌رغم همه تلاش‌ها، رژیم اسرائیل نتوانسته با تکیه بر بمباران‌های هوایی این تهدید را از میان بردارد. در این شرایط تنها راه‌کاری که پیش روی رژیم اسرائیل است، حمله گسترده زمینی به غزه برای یافتن این تجهیزات و تخریب آنهاست.

حماس با ادامه شلیک راکت‌های خود به سرزمین‌های اشغالی به دنبال تفهیم این نکته به رژیم اسرائیل است که برای افزایش تلفات در مثلث تراکم جمعیت، به اندازه کافی راکت در اختیار دارد و رژیم اسرائیل این نکته را باید مدنظر داشته باشد که در صورت اقدام به حمله زمینی به غزه با گلوگه‌باران حماس مواجه خواهد شد.

بنابراین رژیم اسرائیل حملات خود را به سطح حملات هوایی محدود کرده است. این که ترس از راکت‌های حماس تا چه حد منجر به این محدودیت شده است به درستی مشخص نمی‌باشد. به طور حتم رژیم اسرائیل نسبت به افزایش توانمندی حماس در مقایسه با دوران عملیات سرب مذاب نگرانی‌هایی دارد. در حال حاضر نیروهای حماس می‌توانند از موشک‌های ضد تانک علیه تانک‌های «مرکاوای» اسرائیل و یا عملیات انتحاری استفاده کنند. بعلاوه اشغال غزه پیچیده و پرهزینه است. جستجوی راکت‌های حماس ممکن است هفته‌ها به طول بیانجامد و در این مدت شمار تلفات رژیم صهیونیستی بسیار زیاد خواهد شد. هنگامی‌که نتایج سیاسی این حملات را هم در نظر بگیریم، مولفه‌هایی زیربنایی عملیات صخره سفت فرو می‌ریزد.

همانطور که اشاره شد، مهم‌ترین موضوعی که مدنظر رژیم اسرائیل است مولفه اطلاعاتی است. رژیم صهیونیستی مدعی است که ایران از طریق سودان به انتقال این راکت‌ها به غزه می‌پردازد. تصور عبور دادن این تسلیحات در مسافتی طولانی، بدون شناسایی آنها توسط نیروهای اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل و با وجود ایستگاه‌های بازرسی متعدد بسیار دشوار است. این مسئله حتی اگه ایران تامین کننده این تسلیحات نباشد، همچنان پابرجاست.

عدم موفقیت اسرائیل در در تشخیص و منحرف نمودن این راکت‌ها بر اطمینان خاطر فرماندهان و سیاستمدارن اسرائیلی تاثیر به‌سزایی داشته است. بنابراین گزینه اقدام به جنگ در جبهه زمینی برای بررسی بیشتر نزد نیروهای نظامی رژیم اسرائیل محفوظ می‌ماند.

جالب توجه است که در این دوره تلاش‌های بسیار محدودی در سطح عمومی برای میانجیگری بین حماس و رژیم اسرائیل صورت پذیرفته و از سوی دیگر محکومیت خشونت و درخواست برقراری صلح بیش از هر زمانی مطرح شده است. هفته گذشته برخی گزارش‌ها حکایت از تلاش ترکیه و قطر برای یافتن راهکار مقتضی داشت. «جان کری» نیز طی چندین تماس تلفنی با «نتانیاهو» پیشنهاد کمک برای مصالحه و برقراری آتش‌بس داد. مقامات وزارت خارجه آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه در حاشیه مذاکرات هسته‌ای ایران در مورد آتش‌بس در غزه گفتگو کردند. این تلاش‌ها را می‌توان نشانی از بی‌میلی رژیم اسرائیل نسبت به اقدام به حمله گسترده در عرصه زمینی و یا به‌عبارتی بهتر توجیه انصراف از این ایده خواند.

مشکلی که رژیم اسرائیل با آتش‌بس دارد اینست که پذیرش هر توافقی برای آتش‌بس منجر به حفظ وضعیت موجود می‌شود؛ وضعیتی که حماس راکت‌های خود را در اختیار دارد و ممکن است در طول زمان راکت‌های بیشتری نیز بدست بیاورد. اسرائیل نمی‌تواند مانع از رسیدن محموله‌های حاوی این راکت‌ها به غزه شود و این به‌معنای از دست دادن اطمینان خاطر و ترس از شلیک راکت‌های بیشتر درآینده است. بنابراین پذیرش آتش بس به نوعی پیروزی برای حماس تلقی می‌شود زیرا می‌تواند ضمن نگهداشتن راکت‌های خود تعداد بیشتری از آنها را وارد کند. رژیم اسرائیل نیز با فرض این نکته که نمی‌تواند از عهده هزینه‌های سنگین یافتن و تخریب راکت‌های حماس برآید، می‌تواند ازمنافع سیاسی آتش‌بس بهره‌مند شود.

در این مرحله مشخص است که رژیم اسرائیل در حال بمباران غزه است و نیروهای لازم برای حمله به غزه را به حالت آماده باش در آورده است اما هنوز اقدامی برای حمله زمینی به غزه صورت نداده است. حماس تا کنون اقدام به حمله‌ همه جانبه علیه رژیم اسرائیل نکرده است- با فرض این‌که حماس از چنین توانمندی برخوردار باشد- اما توانسته است رژیم صهیونیستی را وادار به باور این نکته کند که در صورت اتخاذ تصمیم  حمله همه جانبه و گسترده، ازتوانایی آن برخوردار است. حماس بدین ترتیب توانسته سیستم دفاعی «گنبد آهنین» رژیم صهیونیستی را منکوب کند. در مقابل این استراتژی حماس، دو رویکرد در میان فرماندهان و سیاستمداران رژیم اسرائیل شکل خواهد گرفت؛ عده‌ای با توجه به امکان استفاده حماس از راکت‌های خود در آینده، خواهان حذف آن‌ها در سریع‌ترین زمان ممکن خواهند شد و عده‌ای با توجه به ضعف اطلاعاتی رژیم صهیونیستی، میزان تلفات درگیری در جبهه زمینی را  بسیار زیاد می‌خوانند.

صرفنظر از این‌که کدام یک از دو استدلال فوق در میان سیاستمداران رژیم تل‌آویو بر دیگری فائق آید، رژیم صهیونیستی در حال حاضر متوقف شده است.
انتهای پیام/
برچسب ها:
آخرین اخبار
پربازدید ها